woensdag 7 januari 2009

Het afscheid van Demonië

“Goedenmiddag beste kijkers. Mijn naam is Peter Ndoro en vandaag hebben we een speciale editie gewijd aan de activiteiten binnen de A1 Grand Prix. Het is u gisteren, als Demonië-fans, waarschijnlijk wel opgevallen, het team was nergens te bekennen op of rond het circuit. Na enkele telefoontjes bleek ook de manager noch de coureur onbereikbaar. We hebben onze trouwe reporter Byron Zoeloe meteen na de uitzending van de sprint- en de hoofdrace op pad gestuurd om het team of enkele leden daarvan op te zoeken. We schakelen nu dan ook live over naar Byron. Byron, is er al nieuws over wat er zich allemaal afspeelt binnen het team?”

“Nou, ja. Het heeft even op zich laten wachten maar ik ben er uit. Zoals Peter net al heeft gezegd ben ik na de verslaggeving van beide races op pad gegaan om eens uit te zoeken wat er zich nou de laatste tijd allemaal afspeelde. Ik ben, met mijn crew, na de race dan ook meteen de stad uitgereden op zoek naar het dichtsbij gelegen vliegveld. Na een klein uurtje rijden kwamen we bij een klein vliegveldje aan waar we meteen naar de balie toerenden om nog een chartervlucht te regelen naar Moskou. Het zat ons mee, want er stond een klein vliegtuigje op het punt te vertrekken.
Eenmaal aangekomen in Moskou, weer naar de balie rennen om te kijken of er ook meteen een vlucht op vertrekken stond naar Johannesburg, de hoofdstad van Demonië. Het was echter al rond een uur of elf geworden en er vertrokken niet zoveel vluchten meer, ook niet naar Johannesburg. Er waren wel nog een paar zitjes over op de vlucht naar Johannesburg deze ochtend om maarliefst 6 uur. We zijn dus een hotelletje wezen zoeken en hebben daar nog een paar uurtjes kunnen slapen.
De volgende dag weer vroeg op om onze vlucht niet te missen, de geluidsman was in eerste instantie niet zijn bed uit te trappen maar toen we die emmer met koud water over zijn bed hadden gesmeten had hij ineens weer redenen genoeg om zich om te kleden. We kwamen nog net op tijd bij het vliegveld aan en konden bijna in één keer doorlopen. Het viel mee omdat we ook niet zoveel bagage hadden.”

“We zijn na een lange vlucht aangekomen in Johannesburg waar we in eerste instantie van plan waren een biertje te doen in de lokale kroeg. Vanaf het vliegveld dus een taxi zoeken en richting de kroeg. Toen we met onze spullen uitstapten en de kroeg wilden binnenlopen liepen we net Chriet Albertsma tegen het lijf die al een paar biertjes op had. Het barretje in en meteen tijd voor een kort interview dus.”

“Chriet, we waren al naar je op zoek. De afgelopen tijd is het zeer rustig rondom het team Demonië, veel races niet aanwezig, dus in de stand om het kampioenschap en om behoud ziet het er voorlopig nog niet al te best uit. Hoe gaat de rest van het seizoen verlopen, heb je enig idee?”
# Chriet : “De rest van het seizoen zal gewoon doorgaan, maar zonder ons. Ik heb eergisteren de manager bijna precies hetzelfde gevraagd, ik kreeg tijdens dat telefoontje echter niet het nieuws waar ik op gehoopt had. Op het moment dat ik naar Mark, de manager, belde was hij in het hoofdkantoor aanwezig van de A1 Grand Prix. Hij vertelde mij dat hij een paar minuten daarvoor bij de wedstrijdleiding mede had gedeeld dat het team Demonië zich terugtrok uit het kampioenschap en de serie. Ik dacht eerst dat hij een geintje maakte, maar dat is dus niet zo. Ik had dan ook vanavond met hem afgesproken om het allemaal nog even door te nemen. Ik ben nu dus eigenlijk werkloos.”

“Demonië doet helemaal niet meer mee?!? Het zat er eigenlijk wel al een klein beetje aan te komen natuurlijk, maar ik had toch nog gehoopt dat dit laatste seizoen het team nog voor een spetterende afsluiting zou zorgen. Je wist wel al dat dit het laatste seizoen zou worden, had je al gezocht of je na dit seizoen ergens anders zou kunnen meerijden?”
# Chriet : “Ja ik was al druk aan het zoeken wat ik volgend seizoen zou gaan doen. Gelukkig had ik door het missen van al enkele andere races er genoeg tijd voor. Ik ben in die tijd veel bij F1competitie races wezen kijken en wezen rondvragen bij teams of zij nog een ervaren en snelle coureur nodig hadden of misschien wisten zij wel enkele teams die mij dan wel konden gebruiken. Ze zouden me wel eens willen zien rijden bij de A1 Grand Prix, dat zit er nu echter niet meer in. Gelukkig waren de prestaties van mijn laatst gereden race niet al te slecht, dus heb wel al enkele telefoontjes gekregen van managers die ik toen al gesproken had. Verder ben ik nog in Redskinsland geweest om bij de Champ Cars te kijken of daar nog een coureur nodig was, daar had ik iets minder succes. Waarschijnlijk kom ik volgend seizoen bij F1competitie in een team dat momenteel in de 2e klasse rijdt. De komende race zou ik daar nu dus al kunnen testen.”

“Ok, je had gelukkig dus wel al wat gevonden. Heb je enig idee waar de manager van Demonië, Mark, te vinden is? Je zou echter vanavond een afspraak met hem hebben, dus ik ga er van uit dat hij niet al te ver is. We hebben hem tot nu toe per telefoon nog niet kunnen bereiken.”
# Chriet : “Als het goed is, is hij vanochtend per vliegtuig hier in Johannesburg aangekomen. Ik denk dat je hem daarom ook nog niet hebt kunnen bereiken. Als je in een vliegtuig zit moet namelijk de verbinding van mobiele telefoons en dergelijke zijn uitgeschakeld. Ik denk dat je hem thuis een zou moeten proberen op te zoeken, verder heb ik niet echt een idee waar je hem zou kunnen vinden.”

“Chriet, heel erg bedankt voor je tijd. We gaan meteen weer op pad.”

“Zo gezegd, zo gedaan. Meteen even een telefoontje om het adres op te vragen, dat was ik intussen helemaal vergeten. Naar buiten een taxi aanhouden en hop, weer op weg naar een volgend interview. Eenmaal aangekomen bij de residentie van de manager, die na al die seizoenen A1 Grand Prix aardig wat centjes heeft weten te verdienen, was het slechts nog een kwestie van aanbellen en hopen dat er iemand opendeed. Ja hoor, hij was thuis! Helaas had hij niet zoveel tijd, waarom wilde hij nog niet vertellen. Waarschijnlijk kwam dat door het opheffen van een team zou heel wat werk met zich meebrengen, ook al zou je denken dat het allemaal zo geregeld zou zijn.”

“Mark, we zullen meteen maar vragen waar het op staat. We zijn Chriet vandaag al tegen het lijf gelopen, die had ons verteld dat hij niet meer werkzaam is bij het team Demonië. Erger nog, het gehele team is opgedoekt had hij ons verteld. Is dit zo? En om welke reden is dit dan gedaan, alle fans thuis hadden gedacht dat er nog een mooi afsluit seizoen aan zou komen?”
# Mark : “Oh dus jullie wisten het al? Ja, het klopt. Het team is opgedoekt. Mezelf kennende wil ik zoveel mogelijk uit het leven halen wat erin zit. Het is echter ook niet een slecht idee om alsmaar hetzelfde te blijven doen, dan haal je er niet ‘veel’ uit. Ik heb volgens mij wel ongeveer 10 seizoenen bij de A1 Grand Prix Masters meegereden, maar na al het aandringen van een groep managers voor het minder eentonig maken van de serie, waar niets mee gebeurde, was toch wel de motivatie om er een einde aan te maken. Aan het begin van het race seizoen is mijn vrouw ook bevallen van een zoontje, waardoor ik ook al veel minder tijd over heb voor het managen van het team. Ik weet ook heel goed van mezelf dat als ik af en toe iets zeg dat ik iets doe, het toch weer weet uit te stellen. Als ik het team in één keer zou opheffen zou er geen weg terug meer zijn. Als ik het toch zou doen, deed ik het meteen maar, ik had toch niet verwacht dat we er nog een mooi afsluitsfeest van konden maken. Mocht ik het managen erg gaan missen dan kom ik misschien in de toekomst nog wel een terug, of wie weet volgt mijn zoon mij wel op als succesvolle manager, je weet maar nooit! Maar nu moet ik weer verder met mijn werk, ik heb nog een hoop te regelen bij het opheffen van een A1 Grand Prix team, dus als jullie mij nu willen excuseren.”

“Bedankt voor de mooie seizoenen dat je de manager was voor ons land, en hopelijk tot ziens.
Dat was het dan dus Peter. Het einde van het team Demonië is een feit. Dit was Byron Zoeloe voor CNBC Africa.”

Geen opmerkingen: